This passage teaches us 2 things. When God brings a miracle or breakthrough in our lives, whom do we thank first? God the source or the person He used as a channel? And when God uses us as a channel for miracles and breakthroughs, do we give Him the due glory or try to take it for ourselves?

Elisha was very careful to not take the glory for Naaman’s healing from leprosy. And after he refused to receive a gift from Naaman, Naaman also made sure he did the right thing. He pledged allegiance to the Lord. He vowed to never again make burnt offerings and sacrifices to any other god but Him.

The light God shines in our lives is to point people to Jesus, not ourselves or anyone else!

这段经文教导我们两件事。当神在我们生命中带来奇迹或突破时，我们首先应该感谢谁？是神本身，还是祂所使用作为管道的那个人？当神使用我们作为管道带来奇迹和突破时，我们是将应得的荣耀归于祂，还是试图据为己有？

以利沙非常谨慎，没有将乃缦治愈麻风病的功劳据为己有。 当他拒绝接受乃缦的礼物后，乃缦也确保自己做了正确的事。他向上帝起誓效忠。他起誓以后再也不向除上帝以外的任何神燔祭和祭祀。

上帝在我们生命中发出的光，是为了引导人们归向耶稣，而不是为了我们自己或任何人！

Ayat ini mengajarkan kita dua perkara. Apabila Tuhan mengadakan mukjizat atau kejayaan dalam hidup kita, kepada siapakah kita terlebih dahulu berterima kasih? Tuhan sebagai sumber atau orang yang Dia gunakan sebagai saluran? Dan apabila Tuhan menggunakan kita sebagai saluran untuk mukjizat dan kejayaan, adakah kita memberikan kemuliaan yang sewajarnya kepada Dia atau cuba mengambilnya untuk diri kita sendiri?

Elisa sangat berhati-hati untuk tidak mengambil kemuliaan untuk kesembuhan Naaman daripada penyakit kusta. Dan selepas dia menolak untuk menerima hadiah daripada Naaman, Naaman juga memastikan dia melakukan perkara yang betul. Dia berjanji setia kepada Tuhan. Dia bersumpah untuk tidak lagi membuat korban bakaran dan korban kepada tuhan lain selain daripada-Nya.

Terang Tuhan yang bersinar dalam hidup kita adalah untuk mengarahkan orang lain kepada Yesus, bukan kepada diri kita sendiri atau sesiapapun!