The detailed responsibility to care for God’s house was placed onto the people. Taking care of the workings in the temple were descriptively listed. Not a random, do-what-you-can, whenever-you-can thing. Loving God’s house is a lifestyle. A lifestyle born out of regular practice and discipline.
Paul describes the inner wars in our sinful nature. “ 21 So I find this law at work: Although I want to do good, evil is right there with me. 22 For in my inner being I delight in God’s law; 23 but I see another law at work in me, waging war against the law of my mind and making me a prisoner of the law of sin at work within me.” (Romans 7:21-23)
Let us not deceive ourselves nor underestimate the sinful nature. This explains why God laid down laws, rules, and order. When matters are left in the open, it is most likely open to neglect, malpractice, or misconduct and misuse; as in the case of temple care in Jerusalem. Unfortunately, the same is true of the Christian people in regard to their responsibility to His church. Jesus instructed that in our discipling we are to teach “them to obey everything I have commanded you.” (Matthew 28:20a)
The instructions and commands of God’s words are truth, pure, righteous, faithful,
everlasting, and so much more (Psalm 119). We are thankful for His grace that enables us to do more, to care more, to accomplish more. Far above our natural selves.
Again, renew your commitment to the house of God with this pledge: “We will not neglect the house of our God” (Nehemiah 10:39).
照管上帝殿宇的具体责任落在了百姓身上。圣殿的各项运作都经过详细列明。这并非随意之事，也不是随随便便、有空就做。爱护神的殿是一种生活方式，一种源于持之以恒的实践和自律的生活方式。
保罗描述了我们罪性中内在的争战。“ 21 因此，我发现了一个律，就是我想向善的时候，恶就在我里面出现。 22 按着我里面的人来说，我是喜欢 神的律， 23 但我发觉肢体中另有一个律，和我心中的律争战，把我掳去附从肢体中的罪律。” （罗马书 7:21-23）
我们切不可自欺欺人，也不可低估人的罪性。这正是上帝设立律法、规条和秩序的原因。若放任不管，就极易导致疏忽、渎职、不当行为和滥用职权，正如耶路撒冷圣殿的管理那样。不幸的是，基督徒在履行对教会的责任方面，也同样如此。耶稣教导我们，在门徒训练中，要教导他们 “凡我所吩咐你们的，都遵守” （马太福音 28:20a）。
神的话语中的教导和诫命是真理、纯洁、公义、信实、永恒的，远不止于此（诗篇 119 篇）。我们感谢祂的恩典，使我们能够做得更多、关爱更多、成就更多，远远超越我们自身的能力。
再次重申你对上帝的殿的承诺，并做出如下承诺：“我们决不会疏忽供应我们神的殿”（尼希米记 10:39）。
Tanggungjawab secara terperinci untuk menjaga rumah Tuhan diletakkan ke atas umat-Nya. Pengendalian kerja-kerja di dalam bait suci telah disenaraikan dengan jelas. Bukan sesuatu yang dilakukan sambil lewa, mengikut sesuka hati, atau sekadar buat apabila ada masa terluang. Mengasihi rumah Tuhan adalah satu gaya hidup. Gaya hidup yang lahir daripada amalan dan disiplin yang tetap.
Paulus menggambarkan peperangan dalaman yang berlaku dalam sifat dosa kita. 21“Demikianlah aku dapati hukum ini: jika aku menghendaki berbuat apa yang baik, yang jahat itu ada padaku. 22 Sebab di dalam batinku aku suka akan hukum Tuhan, 23 tetapi di dalam anggota-anggota tubuhku aku melihat hukum lain yang berjuang melawan hukum akal budiku dan membuat aku menjadi tawanan hukum dosa yang ada di dalam anggota-anggota tubuhku.” (Roma 7:21-23)
Janganlah kita menipu diri sendiri atau memandang rendah sifat dosa ini. Ini menjelaskan mengapa Tuhan menetapkan hukum, peraturan, dan ketertiban. Apabila sesuatu perkara dibiarkan tanpa panduan yang jelas, ia berkemungkinan besar akan terdedah kepada pengabaian, salah guna, atau salah laku; seperti yang berlaku dalam kes penjagaan bait suci di Yerusalem. Malangnya, perkara yang sama juga berlaku kepada umat Kristian berkaitan dengan tanggungjawab mereka terhadap gereja-Nya. Yesus memberikan arahan supaya di dalam kita memuridkan, kita haruslah mengajar “mereka melakukan segala sesuatu yang telah Kuperintahkan kepadamu.” (Matius 28:20a)
Arahan dan perintah firman Tuhan adalah benar, murni, adil, setia, kekal selamanya, dan banyak lagi (Mazmur 119). Kita bersyukur atas kasih karunia-Nya yang memampukan kita melakukan lebih lagi, lebih mengambil berat, dan mencapai lebih banyak keberhasilan. Jauh melampaui keupayaan diri kita yang fana.
Sekali lagi, perbaharuilah ikrar komitmen anda kepada rumah Tuhan dengan ikrar ini: “Kami tidak akan membiarkan rumah Tuhan kami” (Nehemia 10:39).