This passage is part of the story of Ananias and Sapphira, who met their demise when they tried to deceive the Holy Spirit, resulting in great fear. Thus, when the word “CHURCH” (Ekklesia) was first mentioned in the book of Acts, it had to do with “great fear”. That means the fear of God and the church cannot be separated. 

While love and acceptance will always be a part of the church, the fear of the Lord should not be cast aside, as it keeps us from continuously walking in what is not of God. God is our friend and our Father, but that doesn’t mean that He allows ungodly compromises to take place. 

Practise the fear of God in your church life by not walking in what we know displeases God. 

这段经文是亚拿尼亚和撒非喇故事的一部分，他们因试图欺骗圣灵而丧命，引发了极大的恐惧。因此，当 “教会”（Ekklesia）一词在使徒行传中首次出现时，它与 “极大的敬畏” 有关。这意味着对神的敬畏与教会是不可分割的。

虽然爱和接纳永远是教会的一部分，但对主的敬畏不应被丢弃，因为它可以阻止我们继续走在不属于上帝的事情上。上帝是我们的朋友和父亲，但这并不意味着祂允许不虔诚的妥协发生。

在你的教会生活中实践敬畏神，不做我们知道不讨神喜悦的事。

Petikan ini adalah sebahagian daripada kisah Ananias dan Safira, yang menemui ajal apabila mereka cuba menipu Roh Kudus, mengakibatkan ketakutan yang luar biasa. Oleh itu, apabila perkataan “Gereja” (Ekklesia) pertama kali disebut dalam kitab Kisah Para Rasul, ia mempunyai kaitan dengan “ketakutan yang luar biasa”. Ini bermakna takut akan Tuhan dan gereja tidak boleh dipisahkan.

Walaupun kasih dan penerimaan akan sentiasa menjadi bahagian daripada gereja, rasa takut akan Tuhan tidak boleh diketepikan, kerana ia menghalang kita daripada terus berjalan dalam apa yang bukan dari Tuhan. Tuhan adalah sahabat dan Bapa kita, tetapi itu tidak bermakna Dia membenarkan kompromi terhadap perkara yang tidak benar mengambil tempat.

Praktikkan rasa takut akan Tuhan dalam kehidupan gereja anda dengan tidak berjalan dalam apa yang kita tahu tidak menyenangkan Tuhan.